ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ ទល់នឹងបាល់តូច៖ ចំណុចសំខាន់
បាល់ទាត់ ១១នាក់ គឺជាការប្រកួតរវាងក្រុមពីរ ដោយក្រុមនីមួយៗអាចដាក់កីឡាករលើទីលានបានអតិបរមា ១១នាក់ រួមទាំងអ្នកចាំទីម្នាក់ ហើយត្រូវគោរពច្បាប់របស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងសហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជា...
ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ ទល់នឹងបាល់តូច៖ ចំណុចសំខាន់
បាល់ទាត់ ១១នាក់ គឺជាការប្រកួតរវាងក្រុមពីរ ដោយក្រុមនីមួយៗអាចដាក់កីឡាករលើទីលានបានអតិបរមា ១១នាក់ រួមទាំងអ្នកចាំទីម្នាក់ ហើយត្រូវគោរពច្បាប់របស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងសហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ ការប្រកួតផ្លូវការមានពេល ៩០នាទី បែងជា ២ វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ៤៥នាទី ខណៈចំនួនកីឡាករអប្បបរមាសម្រាប់បន្តការប្រកួតជាទូទៅគឺ ៧នាក់។ ទីលានអាចមានប្រវែងប្រហែល ៩០–១២០ម៉ែត្រ និងទទឹង ៤៥–៩០ម៉ែត្រ តាមបទប្បញ្ញត្តិការប្រកួត។ ក្រុមដែលរកបានគ្រាប់បាល់ច្រើនជាងនៅចុងម៉ោងឈ្នះ ប៉ុន្តែការប្រកួតពានខ្លះអាចបន្ថែមម៉ោង ៣០នាទី និងទាត់បាល់ពិន័យកាត់សេចក្តី។ មុនមើលការប្រកួត ឬវិភាគលទ្ធផល សូមពិនិត្យសមាសភាពក្រុម ច្បាប់ពាន និងពេលវេលាបន្ថែមឲ្យបានត្រឹមត្រូវ។
សម្រាប់អ្នកដែលចង់ភ្ជាប់ច្បាប់ជាមួយការវិភាគប្រកួត ព័ត៌មានពី យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ផ្តោតលើការទស្សន៍ទាយ កម្លាំងក្រុម ស្ថិតិកីឡាករ និងការគ្របដណ្តប់ព្រឹត្តិការណ៍បាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦។ កុំច្រឡំរវាងចំនួនកីឡាករដែលបានចុះឈ្មោះក្នុងបញ្ជី និងចំនួនកីឡាករដែលកំពុងលេងលើទីលាន ព្រោះចំណុចតូចនេះប៉ះពាល់ដល់ការយល់ដឹងអំពីការប្តូរ កាតក្រហម និងយុទ្ធសាស្ត្ររបស់គ្រូបង្វឹក។

ចង់ពិនិត្យចំណុចសំខាន់ៗឲ្យបានលឿនមែនទេ? សូមចាប់ផ្តើមពីមគ្គុទេសក៍ខាងក្រោម។
សេចក្តីសន្និដ្ឋានសំខាន់៖ តើច្បាប់ណាខ្លះត្រូវចាំ?
ច្បាប់ស្នូលរបស់បាល់ទាត់ ១១នាក់គឺ ក្រុមពីរមានកីឡាករអតិបរមា ១១នាក់ ការប្រកួតមាន ២ វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ៤៥នាទី ហើយគ្រាប់បាល់ត្រូវរក្សាទុកក្នុងស៊ុតដោយមិនប្រើដៃ។ អ្នកចាំទីអាចប្រើដៃបានតែនៅក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ក្រុមខ្លួន។ អាជ្ញាកណ្តាលគ្រប់គ្រងពេលវេលា កំហុស កាត និងការចាប់ផ្តើមលេងឡើងវិញ។
សម្រាប់ការប្រកួតក្រៅផ្លូវការ ចំនួនការប្តូរកីឡាករអាចខុសពីការប្រកួតអាជីព ដូច្នេះកុំយកច្បាប់មួយទៅអនុវត្តគ្រប់ទីកន្លែងដោយមិនពិនិត្យបទបញ្ជា។ ច្បាប់លេខ ៣ របស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិពាក់ព័ន្ធនឹងកីឡាករ ខណៈច្បាប់លេខ ៧ ពាក់ព័ន្ធនឹងរយៈពេលប្រកួត។ អ្នកអាចអានឯកសារផ្លូវការរបស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ដើម្បីប្រៀបធៀបនិយមន័យបានច្បាស់។
ចំណុចមួយដែលអ្នកចាប់ផ្តើមតែងច្រឡំគឺ បាល់ប៉ះដៃមិនមែនសុទ្ធតែជាកំហុសទេ។ អាជ្ញាកណ្តាលពិនិត្យចេតនា ទីតាំងដៃ និងថាតើដៃធ្វើឲ្យរាងកាយធំខុសធម្មជាតិឬអត់។ ដូច្នេះ ការសម្រេចមិនគួរវាស់តាមការស្រែករបស់អ្នកទស្សនា ប៉ុន្តែត្រូវវាស់តាមច្បាប់ និងហេតុការណ៍នៅលើទីលាន។
សម្រាប់ការអានបន្ថែម សូមមើល ប្រវត្តិនិងច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ ដើម្បីយល់ពីប្រភពច្បាប់ និងការកែប្រែថ្មីៗ។
តើអ្នកលេងឃើញអ្វីនៅលើទីលាន?
នៅលើទីលាន អ្នកលេងឃើញបន្ទាត់កណ្តាល រង្វង់កណ្តាល តំបន់ពិន័យ តំបន់អ្នកចាំទី និងស៊ុតពីរដែលបែងចែកទិសប្រយុទ្ធ។ បាល់ត្រូវឆ្លងបន្ទាត់ស៊ុតទាំងមូល ទើបរាប់ជាគ្រាប់បាល់ ហើយមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ ប្រសិនបើបាល់នៅសល់ផ្នែកតូចមួយលើបន្ទាត់។
ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មិនកំណត់តែការរកគ្រាប់បាល់ទេ ប៉ុន្តែគ្រប់គ្រងការចាប់ផ្តើម និងបន្តការលេងផងដែរ។ ការទាត់ចាប់ផ្តើមប្រើនៅដើមវគ្គ និងក្រោយពេលមានគ្រាប់បាល់។ បាល់ចេញពីបន្ទាត់ចំហៀងប្រើការបោះបាល់ចូល បាល់ឆ្លងបន្ទាត់ចុងក្រោយដោយក្រុមការពារប៉ះចុងក្រោយប្រើការទាត់ជ្រុង ហើយបើក្រុមវាយប្រហារប៉ះចុងក្រោយ ប្រើការទាត់បាល់ចេញពីតំបន់អ្នកចាំទី។
ច្បាប់ក្រៅលេងក៏ត្រូវយល់ឲ្យត្រឹមត្រូវ។ កីឡាករមិនមែនខុសភ្លាមៗទេ គ្រាន់តែឈរខាងមុខអ្នកការពារចុងក្រោយ។ កំហុសកើតឡើងនៅពេលកីឡាករនោះស្ថិតក្នុងទីតាំងក្រៅលេង ហើយចូលរួមសកម្មក្នុងការលេង រំខានគូប្រកួត ឬទទួលអត្ថប្រយោជន៍ពីការប៉ះបាល់។ ស្ថិតិពី សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ជួយឲ្យអ្នកមើលឃើញថា ចំនួនការវាយប្រហារមិនស្មើនឹងគុណភាពឱកាសឡើយ។

ការយល់ច្បាប់មិនគ្រប់គ្រាន់ទេ ប្រសិនបើមិនចេះអានសន្លឹកប្រកួត។ សូមពិនិត្យបញ្ជីកីឡាករចាប់ផ្តើម អ្នកបម្រុង និងការផ្លាស់ប្តូរនៅពាក់កណ្តាលប្រកួត ព្រោះវាបង្ហាញថាក្រុមកំពុងការពារ ឬប្តូរទៅវាយប្រហារ។
តើអ្វីជាចំណុច ៣ ដែលសំខាន់បំផុត?
បីចំណុចដែលអ្នកត្រូវចាំគឺ ចំនួនកីឡាករ ពេលវេលាប្រកួត និងការសម្រេចកំហុស។ ប្រសិនបើមិនដឹងបីចំណុចនេះ អ្នកនឹងអានស្ថិតិខុស បកស្រាយយុទ្ធសាស្ត្រខុស និងវាយតម្លៃលទ្ធផលដោយផ្អែកលើអារម្មណ៍។
១. ចំនួនកីឡាករ និងតួនាទី៖ ក្រុមមួយមានអ្នកចាំទីម្នាក់ និងកីឡាករក្រៅស៊ុត ១០នាក់។ អ្នកចាំទីត្រូវពាក់ពណ៌ខុសពីកីឡាករ អាជ្ញាកណ្តាល និងក្រុមប្រឆាំង។ ប្រសិនបើកាតក្រហមធ្វើឲ្យក្រុមនៅសល់ក្រោម ៧នាក់ ការប្រកួតមិនអាចបន្តតាមស្តង់ដារទូទៅបានទេ។
២. ពេលវេលា៖ ពេលលេងស្តង់ដារមាន ៩០នាទី ប៉ុន្តែអាជ្ញាកណ្តាលបន្ថែមម៉ោងសម្រាប់ការប្តូរ ការរងរបួស ការពន្យារពេល និងការអបអរគ្រាប់បាល់។ សម្រាប់ការប្រកួតដែលត្រូវរកអ្នកឈ្នះ អាចមានម៉ោងបន្ថែម ២ វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ១៥នាទី មុនឈានដល់ការទាត់បាល់ពិន័យកាត់សេចក្តី។
៣. កំហុស និងទណ្ឌកម្ម៖ ការទាត់ជើង ការរុញ ការចាប់ទាញ និងការប្រជែងគ្រោះថ្នាក់អាចជាបាល់ទាត់ដោយផ្ទាល់ ឬទទួលកាត។ កាតលឿងជាការព្រមាន ខណៈកាតក្រហមបណ្តេញកីឡាករចេញ ហើយក្រុមត្រូវលេងដោយចំនួនតិចជាងមុន។
សូមចងចាំចំណុចលម្អិតមួយ៖ បាល់ពិន័យដោយផ្ទាល់អាចស៊ុតចូលគូប្រកួតបានភ្លាមៗ ប៉ុន្តែបាល់ពិន័យដោយប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀតជាមុន។ នេះជាមូលហេតុដែលសញ្ញាដៃរបស់អាជ្ញាកណ្តាលមានសារៈសំខាន់។ អាជ្ញាកណ្តាលលើកដៃឡើង ដើម្បីបង្ហាញថាការទាត់ត្រូវប៉ះកីឡាករផ្សេងទៀតមុនរាប់គ្រាប់បាល់។
សម្រាប់អ្នកដែលចង់វិភាគជ្រៅជាងការរាប់គ្រាប់បាល់ សូមអាន វិធីអានស្ថិតិក្រុម និងកីឡាករ ព្រោះការកាន់បាល់ ៦០ភាគរយមិនមានន័យថាក្រុមនោះបង្កើតឱកាសល្អជាងជានិច្ចទេ។

ចង់យកច្បាប់ទាំងនេះទៅប្រើក្នុងការវិភាគប្រកួតមែនទេ? ចាប់ផ្តើមដោយកត់ត្រាចំនួនកីឡាករ កាត និងពេលបន្ថែមនៅរាល់ការប្រកួត។
តើករណីពិសេសណាដែលគេតែងច្រឡំ?
ករណីពិសេសដែលគួរប្រុងប្រយ័ត្នមានការប្តូរកីឡាករ ការរងរបួស បាល់ប៉ះអាជ្ញាកណ្តាល និងការទាត់បាល់ពិន័យកាត់សេចក្តី។ ច្បាប់ប្រកួតមួយអាចអនុញ្ញាតការប្តូរ ៥នាក់ក្នុងម៉ោងធម្មតា ដោយប្រើឱកាសឈប់លេងចំនួនកំណត់ ប៉ុន្តែបទបញ្ជារបស់ពាននីមួយៗអាចខុសគ្នា។ ការប្តូរនៅពាក់កណ្តាលម៉ោងជាទូទៅមិនរាប់ជាឱកាសឈប់លេងលើទីលានទេ។
បាល់ប៉ះអាជ្ញាកណ្តាលក៏មិនមែនតែងតែបន្តលេងដែរ។ ប្រសិនបើការប៉ះនោះធ្វើឲ្យក្រុមចាប់ផ្តើមវាយប្រហារដែលមានសក្តានុពល បាល់ចូលស៊ុតដោយផ្ទាល់ ឬប្តូរក្រុមកាន់កាប់បាល់ អាជ្ញាកណ្តាលអាចបញ្ឈប់ ហើយចាប់ផ្តើមឡើងវិញដោយបាល់ទម្លាក់។ នេះជាច្បាប់លម្អិតដែលការផ្សាយបន្តផ្ទាល់ខ្លះមិនពន្យល់ឲ្យគ្រប់គ្រាន់។
ករណីក្រៅលេងក៏មានចំណុចគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍។ កីឡាករមិនអាចនៅក្រៅលេងដោយផ្ទាល់ពីការទាត់ជ្រុង ការបោះបាល់ចូល ឬការទាត់បាល់ចេញពីតំបន់អ្នកចាំទីបានទេ។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីការប៉ះបាល់ដោយចេតនារបស់អ្នកការពារ ស្ថានភាពអាចត្រូវវាយតម្លៃថ្មី លើកលែងតែការសង្គ្រោះបាល់ច្បាស់ពីការចូលស៊ុត។
នៅការទាត់បាល់ពិន័យកាត់សេចក្តី អ្នកទាត់ត្រូវកំណត់ជាមុន ហើយអ្នកចាំទីត្រូវមានផ្នែកមួយនៃជើងប៉ះ ឬស្របជាមួយបន្ទាត់ស៊ុតនៅពេលបាល់ត្រូវបានទាត់។ ការចូលលឿនរបស់កីឡាករផ្សេងទៀតអាចនាំឲ្យទាត់ឡើងវិញ ឬមានទណ្ឌកម្ម។ កុំសន្និដ្ឋានតាមការមើលមួយភ្លែត ព្រោះច្បាប់នេះពឹងផ្អែកលើពេលវេលាច្បាស់លាស់។
តើអ្នកគួរវាយតម្លៃការប្រកួតយ៉ាងដូចម្តេច?
វិធីល្អគឺបំបែកការមើលជាបួនផ្នែក៖ ច្បាប់ កម្លាំងមនុស្ស ស្ថិតិ និងបរិបទពាន។ ក្រុមដែលមានកីឡាករ ១០នាក់មិនស្មើក្រុមពេញ ១១នាក់ទេ ប៉ុន្តែស្ថិតិកាន់បាល់ ឬការស៊ុតអាចមិនបង្ហាញផលប៉ះពាល់ភ្លាមៗក្នុង ១០នាទីដំបូង។ ត្រូវពិនិត្យពេលកាតក្រហម កីឡាករដែលត្រូវបានប្តូរ និងការផ្លាស់ប្តូរទម្រង់លេង មុននឹងសន្និដ្ឋានថាក្រុមណាគ្រប់គ្រងការប្រកួត។
វិធីកត់ត្រាដែលមានប្រយោជន៍មានដូចខាងក្រោម៖
- កត់ចំនួនកីឡាករចាប់ផ្តើម និងអ្នកបម្រុងរបស់ក្រុមនីមួយៗ។
- កត់ពេលគ្រាប់បាល់ កាតលឿង កាតក្រហម និងការប្តូរ។
- បែងចែកការស៊ុតជាការស៊ុតចំគោលដៅ និងការស៊ុតក្រៅគោលដៅ។
- ពិនិត្យថាគ្រាប់បាល់កើតពីការលេងបើកចំហ បាល់ជ្រុង ឬបាល់ពិន័យ។
- ប្រៀបធៀបពេលវេលាបន្ថែមជាមួយស្ថានភាពពិន្ទុ។
ការប្រៀបធៀបស្ថិតិគួរធ្វើជាមួយប្រភពមានស្តង់ដារ។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ផ្តល់ព័ត៌មានពាក់ព័ន្ធការប្រកួត និងក្រុមជម្រើសជាតិ ខណៈឯកសាររបស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ជាប្រភពសំខាន់សម្រាប់និយមន័យច្បាប់។ ឯកសារច្បាប់ផ្លូវការរបស់ក្រុមប្រឹក្សានេះសង្កត់ធ្ងន់ថា «ច្បាប់ត្រូវអនុវត្តដោយយុត្តិធម៌ និងស្មើគ្នាចំពោះក្រុមទាំងពីរ»។ ប្រយោគនេះស្តាប់ទៅសាមញ្ញ ប៉ុន្តែវាជាចំណុចស្នូលនៃការអានសេចក្តីសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាល។
សម្រាប់ការស្វែងរកចំណុចពិសេសបន្ថែម សូមពិនិត្យ ច្បាប់បាល់ជ្រុង និងបាល់ពិន័យ ហើយប្រៀបធៀបជាមួយបទបញ្ជារបស់ការប្រកួតដែលអ្នកកំពុងតាមដាន។ នេះជាកន្លែងដែលអ្នកអានជាច្រើនខកខាន៖ ច្បាប់ទូទៅ និងបទបញ្ជាពានមិនមែនជារឿងដូចគ្នាទាំងស្រុងទេ។
សេចក្តីសម្រេចចុងក្រោយ
ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់អាចសង្ខេបបានដោយលេខសំខាន់ៗ៖ ១១នាក់ក្នុងមួយក្រុម ៩០នាទីសម្រាប់ម៉ោងធម្មតា ២ វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ៤៥នាទី យ៉ាងហោចណាស់ ៧នាក់ដើម្បីបន្តការប្រកួត និង ៣០នាទីសម្រាប់ម៉ោងបន្ថែមនៅការប្រកួតដែលត្រូវការអ្នកឈ្នះ។ ប៉ុន្តែការយល់ពិតប្រាកដត្រូវបន្ថែមច្បាប់ក្រៅលេង ការប្តូរ បាល់ប៉ះដៃ កាត និងការចាប់ផ្តើមលេងឡើងវិញ។
សូមកុំវាយតម្លៃការប្រកួតតាមគ្រាប់បាល់តែមួយ។ ពិនិត្យចំនួនកីឡាករ ពេលកាតក្រហម ពេលបន្ថែម ប្រភេទបាល់ពិន័យ និងបទបញ្ជារបស់ពានជាមុន។ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ អាចជួយរៀបចំព័ត៌មានអំពីយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ស្ថិតិកីឡាករ និងព្រឹត្តិការណ៍បាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦ ប៉ុន្តែការសម្រេចចុងក្រោយគួរផ្អែកលើប្រភពផ្លូវការ មិនមែនលើអារម្មណ៍ ឬពាក្យចចាមអារ៉ាមឡើយ។
តើអ្នកចង់ពង្រឹងការយល់ដឹងអំពីការប្រកួតបន្ទាប់ទៀតឬ? សូមប្រើចំណុចសង្ខេបនេះជាបញ្ជីត្រួតពិនិត្យរាល់ពេលមើលបាល់ទាត់។
សំណួរដែលគេសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើបាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ បាល់ទាត់ ១១នាក់គឺជាការប្រកួតរវាងក្រុមពីរ ដោយក្រុមនីមួយៗមានកីឡាករលើទីលានអតិបរមា ១១នាក់ រួមទាំងអ្នកចាំទីម្នាក់។ ការប្រកួតស្តង់ដារមាន ៩០នាទី បែងជា ២ វគ្គ និងមានអាជ្ញាកណ្តាលគ្រប់គ្រងច្បាប់។ ប្រសិនបើកីឡាកររបស់ក្រុមណាមួយនៅសល់ក្រោម ៧នាក់ ការប្រកួតជាទូទៅមិនអាចបន្តបានទេ។
សំណួរ៖ តើការប្រកួតបាល់ទាត់ ១១នាក់មានរយៈពេលប៉ុន្មាន?
ចម្លើយ៖ រយៈពេលធម្មតាគឺ ៩០នាទី បែងជា ២ វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ៤៥នាទី។ អាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមម៉ោងសម្រាប់ការរងរបួស ការប្តូរ និងការពន្យារពេល។ ប្រសិនបើពានត្រូវការអ្នកឈ្នះ អាចមានម៉ោងបន្ថែម ៣០នាទី និងការទាត់បាល់ពិន័យកាត់សេចក្តី។
សំណួរ៖ តើចំនួនកីឡាករ ១១នាក់ខុសពីការប្រកួតបាល់តូចយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ បាល់ទាត់ ១១នាក់ប្រើទីលានធំ និងមានកីឡាករ ១១នាក់ក្នុងក្រុម ខណៈបាល់តូចប្រើទីលានតូច និងចំនួនកីឡាករតិចជាង។ ច្បាប់បាល់តូចអាចកំណត់ពេលវេលា ការប្តូរ និងការចាប់ផ្តើមលេងខុសពីច្បាប់ស្តង់ដារ។ ដូច្នេះ អ្នកត្រូវពិនិត្យបទបញ្ជារបស់ការប្រកួត មុនយកច្បាប់មួយទៅអនុវត្តលើការប្រកួតមួយទៀត។
សំណួរ៖ តើត្រូវធ្វើដូចម្តេចដើម្បីយល់ច្បាប់ក្រៅលេង?
ចម្លើយ៖ ត្រូវពិនិត្យទីតាំងកីឡាករនៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់ និងពិនិត្យថាកីឡាករនោះចូលរួមសកម្មឬអត់។ ការឈរខាងមុខអ្នកការពារចុងក្រោយមិនមែនជាកំហុសដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ ប្រសិនបើមិនរំខានការលេង។ ការទាត់ជ្រុង ការបោះបាល់ចូល និងការទាត់បាល់ចេញពីតំបន់អ្នកចាំទីក៏មានលក្ខខណ្ឌពិសេសដែលមិនបង្កើតក្រៅលេងដោយផ្ទាល់។
សំណួរ៖ តើកាតលឿង និងកាតក្រហមខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ កាតលឿងជាការព្រមាន ខណៈកាតក្រហមបណ្តេញកីឡាករចេញពីការប្រកួត។ កីឡាករដែលទទួលកាតក្រហមមិនអាចត្រឡប់មកលេងវិញបាន ហើយក្រុមត្រូវបន្តដោយចំនួនកីឡាករតិចជាងមុន។ កាតលឿងពីរនៅក្នុងការប្រកួតតែមួយក៏អាចនាំទៅកាតក្រហម និងការបណ្តេញចេញដែរ។
សំណួរ៖ តើការប្តូរកីឡាករមានចំនួនកំណត់ប៉ុន្មាន?
ចម្លើយ៖ ការប្រកួតជាច្រើនអនុញ្ញាតឲ្យក្រុមប្តូរកីឡាករ ៥នាក់ក្នុងម៉ោងធម្មតា ប៉ុន្តែចំនួនពិតប្រាកដអាស្រ័យលើបទបញ្ជារបស់សហព័ន្ធ និងពាននីមួយៗ។ ការប្រកួតខ្លះកំណត់ចំនួនឱកាសឈប់លេងសម្រាប់ប្តូរ ដើម្បីកុំឲ្យក្រុមពន្យារពេល។ ត្រូវពិនិត្យសន្លឹកបទបញ្ជាផ្លូវការរបស់ការប្រកួត មិនត្រូវសន្មត់ថាច្បាប់ទាំងអស់ដូចគ្នាទេ។
អរគុណសម្រាប់ការអាន
យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ · Editorial Archive